Hokjeswereld
Maritiem concrete stappen
Leerlingen kunnen meer
VMBO regeling
Onderdompelen #1
Filmdag Maritiem
Quickscan

Thuisonderwijs: Pieter den Hartogh

Door de coronacrisis zijn de scholen gesloten en word je als docent ineens verplicht om na te denken hoe je onderwijs inricht als er geen fysieke klaslokalen meer tot je beschikking zijn. En dat moet je dan ook allemaal uitvoeren binnen een paar dagen. We vroegen een aantal docenten naar hun ervaringen over deze ‘grootste onderwijsvernieuwing ooit’. Deze keer is Pieter den Hartogh aan het woord, docent Nederlands in Rotterdam.

“Mijn naam is Pieter den Hartogh en ik ben docent Nederlands op Wolfert College, een school voor mavo en onderbouw havo en vwo in de binnenstad van Rotterdam. Een multiculturele school met leerlingen uit het echte Rotterdam. Een prachtige school die nu voor onbepaalde tijd een hele andere dynamiek kent dan normaal. Waar de school altijd bruist van energie is het nu stil. Vorige week werkte ik nog een paar dagen in het stille, verlaten gebouw, om de drukte van thuis te ontvluchten.

Thuis ben ik namelijk ook nog vader van drie dochters, van wie er twee (5 en 7) thuisonderwijs genieten, terwijl een peuter van 2 elke grens opzoekt die ze kan vinden. Op dagen dat mijn vriendin werkt, erken ik dat mijn digitale lessen soms wat minder ordelijk verlopen. Gelukkig vinden mijn leerlingen het geweldig om de georganiseerde chaos zo nu en dan mee te krijgen. En andersom genieten mijn kinderen van het contact met mijn leerlingen!

Digitale lessen

Op de maandag na het besluit om de scholen te sluiten, is bij ons op school de knop omgegaan: we gaan digitale lessen verzorgen. Het is ontzettend bijzonder om te zien hoeveel flexibiliteit en didactische wendbaarheid mijn collega’s getoond hebben om ervoor te zorgen dat iedereen op de woensdag na de sluiting al klaar was voor de digitale strijd. De een natuurlijk wat meer digitaal onderlegd dan de ander en dus vast ook verschillen onderling, maar nagenoeg alle lessen gaan door en alle docenten nemen hun verantwoordelijkheid. Het grootste deel van de leerlingen overigens ook: heel bijzonder om te zien!

Bij ons op school werken we met Google (mail en overige apps), dus alle leerlingen hebben een Gmail account dat gekoppeld is aan de school. In deze tijden van digitale lessen gebruiken we allemaal als basis het programma Google Classroom: zeer geschikt voor het delen en inleveren van opdrachten en het posten van filmpjes en overig aanvullend lesmateriaal. Daarnaast werken veel docenten voor hun nadere instructie met Google Meet en Google Hangout. Met deze programma’s kunnen we videochatten met onze klassen en bijvoorbeeld presentaties vanuit Google Presentations direct bespreken met onze leerlingen. Al met al is het werken via Google voor zowel docenten als leerlingen eenduidig en handig. Een prima methode!

Eindexamen

En dan is straks de crisis weer voorbij en gaan we weer lekker doen wat we altijd deden. Althans, zonder eindexamen te doen natuurlijk. Mijn mentorklas is een vierde klas mavo en mijn leerlingen waren dus al langzaam maar zeker spanning aan het opbouwen richting de eindexamens. De schoolsluiting was op de maandag van onze laatste schoolexamenweek, dus het PTA is nog niet afgerond. Deze week overleggen we digitaal met elkaar wat ons te doen staat om het PTA volwaardig af te ronden. Het verschil tussen SE en CSE is op onze school al jaren nihil, dus leerlingen die onze schoolexamens doorstaan verdienen ook gewoon een diploma: een geruststellende gedachte in deze tijd. 

Leren van de crisis

Toen ik afgelopen week op ruim anderhalve meter afstand een gesprek voerde met mijn teamleider, realiseerden we ons dat de inzichten die we in deze periode opdoen veel kunnen opleveren voor de toekomst. Leerlingen zijn in digitale lessen over het algemeen zeer betrokken, melden zich keurig op tijd en werken hard aan hun weektaken. Misschien niet ideaal om dit maandenlang te doen, maar het zou in de toekomst een ideale oplossing zijn in drukke weken, waarin bijvoorbeeld rapportvergaderingen of een open huis op het programma staan. Ik stel me zo voor dat we bijvoorbeeld drie ‘digitale weken’ per jaar opnemen in het jaarrooster. Leerlingen moeten in die week, net als nu, voor elk vak een weektaak afronden, docenten zijn online beschikbaar voor het beantwoorden van vragen of het geven van instructie, maar het lesrooster kan wel ingekort worden. Normaliter zie ik een klas vier lesuren per week, maar op deze manier zou dat prima in twee of drie lessen kunnen. Kansen dus om ruimte te creëren en daarmee te zorgen voor de op piekmomenten zo welkome werkdrukverlichting. 

Vooropgesteld, ik mis mijn leerlingen! Ik vind het vreselijk saai om met een laptop les te geven en niet de échte interactie te hebben met onze geweldige leerlingen. Maar ik geloof ook oprecht dat we veel kunnen leren van deze periode met digitale lessen op afstand. Goed om daar, als alle kruitdampen opgetrokken zijn, eens rustig over te brainstormen. Met de benen op dezelfde tafel en met z’n tienen in één ruimte, als het aan mij ligt”.