Hokjeswereld
Maritiem concrete stappen
Leerlingen kunnen meer
VMBO regeling
Onderdompelen #1
Filmdag Maritiem
Quickscan

Thuisonderwijs: Rosanne Bakker

Door de coronacrisis zijn de scholen gesloten en word je als docent ineens verplicht om na te denken hoe je onderwijs inricht als er geen fysieke klaslokalen meer tot je beschikking zijn. Inmiddels zijn we een aantal weken op weg, maar ‘normaal’ is het zeker niet. We vroegen een aantal docenten naar hun ervaringen over deze ‘grootste onderwijsvernieuwing ooit’. Deze keer aan het woord: Rosanne Bakker, docent Cultuur in het Groningse Haren.

“Mijn naam is Rosanne Bakker. Ik ben werkzaam als docent Cultuur op het Harens Lyceum en projectleider doorlopende leerlijn Kunst en Cultuur voor Openbaar Onderwijs Groningen. Twee weken geleden – de donderdag voor het weekend dat bekend werd dat de scholen dicht gingen – plakte ik samen met mijn collega een collage op de muur. Fotoseries van leerlingen die onderzoek deden naar de relatie met hun smartphones. Ondertussen spraken we met de teamleider over het coronavirus. Zou het dan echt zover komen? Gaan de scholen dicht? Het zou zo maar kunnen.

Een ander ritme

We zijn nu drie weken verder. Ik had me toen ik op dat trappetje stond, al fotoplakkend, niet kunnen voorstellen in wat voor een situatie we ons nu bevinden. Onderwijs geven op afstand. In een gezin met een partner die vijf dagen werkt en ik drie dagen. Twee kinderen van vijf en drie jaar. Een echte uitdaging. Want hoe prop je acht werkdagen in vijf weekdagen? Voor mijn zoon van vijf maak ik ‘schoolkaarten’ van zijn huiswerk. Dit geeft hem structuur. Ik wissel dit af met creatieve opdrachten. Dochter van drie doet gretig mee met de huiswerkopdrachten. Ondertussen denk ik na over hoe wij als samenleving omgaan met deze crisis. Ik moet wennen aan het nieuwe ritme. Maar ben ook opgelucht niet ziek te zijn. Ik bak een taart voor familie of vrienden en zet het bij de deur. Ik denk terug aan het moment op de trap. Ik mis de leerlingen, de school, mijn collega’s.


Hoe prop je acht werkdagen in vijf weekdagen?

Rosanne, docent cultuur

Thuis richten we een werkplek in, waar we om en om aan het werk zijn. Al snel kijk ik wat ik aan kan bieden aan de leerlingen en plan dit in in hun Magister agenda. Mijn opdrachten zijn altijd zo gestructureerd dat leerlingen er redelijk zelfstandig mee aan het werk kunnen gaan. Ik zie veel kansen en mogelijkheden, maar bescherm mezelf. Dat gaat nu niet allemaal lukken. Dat komt later. Ook denk ik na over hoe ik mijn examenklas zo goed mogelijk kan voorbereiden op het examen. Als snel blijkt dit niet meer nodig. Ingehaald door de tijd. Huh? Gaat alles echt zo snel?

Nieuwe mogelijkheden

Via een collega krijg ik een link doorgestuurd. Een oud-leerling, die inmiddels Filmwetenschappen studeert, heeft een filmpje gemaakt voor docenten over hoe je een livestream maakt. Hoe mooi is dat? Een oud-leerling die mij iets leert? Ik ben trots op mijn collega’s. Ze zien het als een uitdaging het onderwijs zo goed mogelijk aan te bieden. Velen van hen leren. Nieuwe verbindingen ontstaan. Deze coronacrisis geeft wat mij betreft inzicht in mogelijkheden. En spiegelt ons als samenleving. Het stelt ons vragen. Ook ontstaan er in rap tempo vernieuwingen en ideeën. Creativiteit is overal. Maar wat mis ik het gesprek en het stellen van vragen aan leerlingen. Uitdaging.


Deze coronacrisis geeft wat mij betreft inzicht in mogelijkheden. En spiegelt ons als samenleving.

Rosanne, docent cultuur

Weer in één ruimte

Onderwijs op afstand. Voor even nu goed. Maar het stellen van een goede vraag en het hebben van een dialoog over bijvoorbeeld angst of vervreemding. Dat kan alleen maar samen in dezelfde ruimte.”